PAHAYAG UKOL SA KARAHASAN NG PULISYA SA GITNANG TEXAS

Dalawang pagpatay ng pulis sa loob ng isang linggo. Iyan ang mapait na katotohanang kinakaharap namin dito sa gitnang Texas. 

Si Anthoneil Williams II, isang 17-taong gulang sa Austin, at isang hindi pa nakikilalang 69-taong gulang na matanda sa San Antonio ay kapwa pinatay ng pulisya sa nakalipas na pitong araw. Si Anthoneil ay nilapitan ng tatlong opisyal, ang matanda naman ay ng lima, at ang dalawang taong ito ay nawalan ng buhay sa gitna ng ulan ng mga bala.

Linawin natin ang isang bagay: nararapat sa gitnang Texas ang tunay na kaligtasang pampubliko na nakabatay sa pagmamalasakit, hindi sa mga baril.

Kapag tinatrato ng mga pulis ang ating mga kapitbahay na parang mga target, hindi iyon pampublikong kaligtasan. Kapag hindi matukoy ng mga pulis kung ang isang tinedyer ay may dalang baril o bote ng tubig sa kanyang baywang, hindi iyon pampublikong kaligtasan. Kapag ang limang opisyal na pinagsama ay hindi mapakalma ang isang sitwasyon kung saan ang isang matandang lalaking may kinakaharap na problema ay naglalabas ng baril, sa isang estado kung saan ang pagdadala ng baril ay hindi krimen, hindi iyon pampublikong kaligtasan. Ito ay ang parehong labis na paggamit ng puwersa na paulit-ulit nating nakikita, at ang parehong sirang sistema na masyado na nating pamilyar.

Ang mga pagpatay na ito ay hindi lamang trahedya, ganap ding maiiwasan ang mga ito. Ngunit ang isang sistemang idinisenyo upang manakit ay kailanman hindi makakapag-reporma sa sarili mula sa loob. Ang ganitong uri ng pagbabago ay nangangailangan ng pakikilahok ng komunidad, mga boses, at pagbabantay. 

Ang ACT 4 SA ay matatag na naninindigan para sa uri ng pananagutang iyon, at patuloy kaming magasalita, magpapakita, at gagawa ng mahirap na trabaho hanggang sa mapanagot ang mga opisyal sa kanilang mga aksyon, at malaman ng ating komunidad kung ano ang ibig sabihin ng pagkakaroon ng tunay na kaligtasan ng publiko.